វគ្គ១០៖ ជាង ២ ទសវត្សរ៍នៃកាតស៊ូ៖ ម្ចាស់ហាង “សុខ មុំ មីខគោ” ជាបង្អែកសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់បុគ្គលិក និងសហគមន៍

 ហាងគុយទាវរបស់លោកស្រី ជីវ សុខលាង តែងតែមានភ្ញៀវចេញចូលមិនដាច់តាំងពីព្រលឹម ប៉ុន្តែហាងនេះមិនមែនល្បីត្រឹមតែរឿងរសជាតិឆ្ងាញ់មួយមុខទេ។ លោកស្រីបានប្រែក្លាយអាជីវកម្មតូចមួយនេះ ឱ្យក្លាយជាផ្នែកដ៏សំខាន់មួយនៃសហគមន៍ ដោយបានផ្តល់ការងារ និងជីវភាពយ៉ាងកក់ក្តៅដល់បុគ្គលិក។ នេះសបញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា ហាងរបស់អ្នកស្រីផ្តល់តម្លៃធំធេងជាងគ្រាន់តែជារឿងម្ហូបអាហារនៅក្នុងផ្ទះបាយទៅទៀត។ 

ដំណើរជីវិតរបស់លោកស្រី សុខ លាង ក្នុងអាជីវកម្មម្ហូបអាហារ បានចាប់ផ្តើមនៅពេលដែលលោកស្រីជួយម្តាយដែលបានលក់គុយទាវតាំងពីឆ្នាំ ១៩៩០មកម្លេះ។ បទពិសោធន៍ដំបូងនេះ រួមផ្សំជាមួយនឹងការសម្រេចចិត្តរៀនធ្វើម្ហូប បានបង្កើតចំណូលចិត្តរបស់លោកស្រីចំពោះវិស័យម្ហូបអាហារ។ 

លោកស្រី សុខ លាង និយាយថា៖ “ដំបូងឡើយ ខ្ញុំមិនច្បាស់ថាខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើម្ហូបឬអត់ទេ។ ប៉ុន្តែរាល់ពេលដែលខ្ញុំឮគេសរសើរថាម្ហូបខ្ញុំឆ្ងាញ់ ខ្ញុំសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់។” ក្តីសុខដែលទទួលបានពីការសរសើររបស់មនុស្សជុំវិញខ្លួន បានបញ្ជាក់ពីក្តីស្រលាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់លោកស្រីចំពោះការធ្វើម្ហូប។ 

នៅឆ្នាំ ២០០៥ លោកស្រីបានសម្រេចចិត្តបន្តគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មគ្រួសារ “សុខ មុំ មីខគោ” ដែលបើកដំណើរការពីម៉ោង ៦:៣០ ព្រឹក ដល់ ៨ យប់។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក រយៈពេល ២ ទសវត្សរ៍នៃការគ្រប់គ្រងហាងនេះ បានធ្វើឱ្យលោកស្រីសប្បាយចិត្តចំពោះការគាំទ្ររបស់អតិថិជន រាល់ពេលដែលលោកស្រីដាក់បញ្ចូលមុខម្ហូបថ្មីទៅក្នុងម៉ឺនុយ។ 

លោកស្រី សុខ លាង បានពង្រីកមុខម្ហូបពីដើមរបស់ម្តាយដែលមានតែមីខគោបែបខ្មែរ ដោយបន្ថែមម៉ឺនុយមីគាវ និងមីគោកជាដើម។ លោកស្រីថា ការរកស៊ីបាន ២០ ឆ្នាំនេះ គឺដោយសារទំនាក់ទំនងល្អជាមួយអតិថិជន និងការរក្សារសជាតិអាហារ និងតម្លៃឱ្យនៅថេរ។ 

អ្នកម្តាយចិញ្ចឹមកូនតែមួយរូបនេះ បានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖ “ខ្ញុំតែងតែធានាថាទឹកស៊ុបរបស់ខ្ញុំមានរសជាតិដូចគ្នា ព្រោះខ្ញុំមិនចង់ឱ្យអតិថិជនមកថ្ងៃនេះថាឆ្ងាញ់ ហើយថ្ងៃស្អែកថាមិនឆ្ងាញ់នោះទេ។” លោកស្រីបន្ថែមថា វាសំខាន់ណាស់សម្រាប់ម្ចាស់ហាងដែលត្រូវចេះធ្វើម្ហូបដោយខ្លួនឯង ដើម្បីអាចដោះស្រាយបញ្ហារសជាតិបាន។ 

ធ្វើដោយដៃផ្ទាល់ ដើម្បីតម្រូវចិត្តអតិថិជន 

ខុសពីកន្លែងផ្សេង គ្រប់ផ្នែកនៃគុយទាវរបស់លោកស្រី ដូចជា សរសៃមី គាវ និងប្រហិតសាច់គោ សុទ្ធតែធ្វើដោយដៃផ្ទាល់ និងផ្អែកលើរូបមន្តផ្ទាល់ខ្លួន ដែលផ្តល់នូវរសជាតិពិសេសក្នុងគ្រប់ចានដែលបម្រើជូនអតិថិជន។ 

លោកនិយាយស្រីថា៖ “អតិថិជនចូលចិត្ត និងថាឆ្ងាញ់ ហើយរសជាតិគឺនៅដដែល។ ដូច្នេះ ពួកគាត់មកហើយមកទៀត។” 

អ្នកស្រី សុខ លាង រៀបចំគ្រឿងផ្សំដោយខ្លួនឯង ហើយបន្ទាប់មកឱ្យបងប្អូនជីដូនមួយជួយធ្វើខ្លះ។ អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ “ខ្ញុំព្យាយាម ធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដោយខ្លួនឯង ព្រោះខ្ញុំចង់គ្រប់គ្រងរសជាតិ និងអនាម័យសម្រាប់អតិថិជន។” 

ទោះបីជាការកើនឡើងនៃហាងថ្មីៗ និងការផ្សព្វផ្សាយតាមអនឡាញបានបង្កើតឱ្យមានការប្រកួតប្រជែងក៏ដោយ ក៏អាជីវកម្មរបស់លោកស្រី សុខ លាង នៅតែរឹងមាំ ដោយសារមានម៉ូយជាប្រចាំ។ អ្នកស្រីមានអតិថិជនដែលបានគាំទ្រតាំងពីសម័យនៅជាសង្សារនឹងគ្នា រហូតដល់រៀបការ និងមានកូនទៀតផង។ “ឥឡូវពួកគាត់នាំកូនៗមកញ៉ាំនៅទីនេះទៀត។” 

លោកស្រី សុខ លាង ថា មូលហេតុចម្បងដែលអតិថិជនត្រលប់មកវិញ គឺដោយសារបរិយាកាសរាក់ទាក់ ការនឹករលឹករសជាតិដើម ក៏ដូចជាបុគ្គលិកលក្ខណៈរួសរាយរបស់លោកស្រីក្នុងការព្យាយាមតម្រូវចិត្តអតិថិជន។ 

អ្នកស្រីលើកឧទាហរណ៍ថា៖ “អតិថិជនខ្លះញ៉ាំរសជាតិមិនសូវដិត តែមីរបស់ខ្ញុំមានរសជាតិដិត ធ្វើឱ្យគាត់ញ៉ាំមិនកើត។ ប៉ុន្តែដើម្បីតម្រូវចិត្តគាត់ យើងធ្វើមួយចានថ្មីជូនគាត់ភ្លាម។” 

រឹងមាំដើម្បីបុគ្គលិក 

អាជីវកម្មគុយទាវនេះបានធ្វើឱ្យជីវភាពគ្រួសាររបស់លោកស្រី សុខ លាង ប្រសើរឡើងយ៉ាងខ្លាំង ដោយអនុញ្ញាតឱ្យលោកស្រីមានផ្ទះផ្ទាល់ខ្លួន និងពង្រីកអាជីវកម្ម។ លើសពីនេះ វាជួយឱ្យស្រីនូវក្តីសុខផ្លូវចិត្ត ដោយសារលោកស្រីអាចផ្តល់ការងារ និងលើកកម្ពស់ជីវភាពបុគ្គលិក។ 

លោកស្រីនិយាយថា៖ “ខ្ញុំធានាថាបុគ្គលិករបស់ខ្ញុំមានការងារ និងប្រាក់ខែថេរ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារបាន។ ទោះបីជាពួកគេមិនមានការសិក្សាខ្ពស់ក៏ដោយ ក៏ពួកគេអាចផ្គត់ផ្គង់ការសិក្សារបស់ប្អូនៗបាន តាមរយៈប្រាក់ខែដែលទទួលបានពីការបំពេញការងារនៅទីនេះ។” 

លោកស្រី សុខ លាង មានបុគ្គលិក ១៨ នាក់ ប៉ុន្តែជួនកាលមានការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងក្រុមតែម្នាក់ឯង ដោយសារកូនស្រីរស់នៅបរទេស ទោះបីជាលោកស្រីមានបទពិសោធន៍រកស៊ីក៏ដោយ។ លោកស្រីមានអារម្មណ៍ចង់បោះបង់ម្តងៗ ប៉ុន្តែតាំងចិត្តជ្រើសរើសបន្តដំណើរទៅមុខ។ 

លោកស្រីនិយាយថា៖ “ខ្ញុំហត់នឿយ ហើយចង់ឈប់។ ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថា បុគ្គលិករបស់ខ្ញុំនឹងជួបការលំបាកបើខ្ញុំឈប់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំខំប្រឹងឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព ក៏ដូចជាចូលរួមចំណែកជួយសង្គមផងដែរ។” 

លោកស្រីជំរុញទឹកចិត្តខ្លួនឯងតាមរយៈការគាំទ្ររបស់មនុស្សជុំវិញខ្លួន និងការសរសើរចំពោះគុយទាវរបស់លោកស្រី ដែលគេតែងតែសរសើរថាមានរសជាតិឆ្ងាញ់។ “ដូច្នេះ ខ្ញុំប្តេជ្ញាធានាថាម្ហូបត្រូវតែឆ្ងាញ់ ដើម្បីឱ្យអតិថិជនកាន់តែច្រើនបានស្គាល់ពីស្នាដៃធ្វើម្ហូបរបស់ខ្ញុំ។” 

ជំរុញកំណើនអាជីវកម្មតាមរយៈ Wingmall

ខណៈដែលហាងគុយទាវរបស់លោកស្រីមានទាំងអតិថិជនថ្មី និងចាស់ លោកស្រី សុខ លាង តែងតែខិតខំបង្កើនយីហោអាជីវកម្មតាមរយៈកម្មវិធីដឹកជញ្ជូនអាហារដូចជា Wingmall។ លោកស្រីបញ្ជាក់ថា លោកស្រីទទួលបានអតិថិជនថ្មីៗជាច្រើនតាមរយៈ Wingmall។ 

លោកស្រីបានសហការជាមួយ Wingmall តាំងពីចាប់ផ្តើមដំណើរការដំបូង ដោយកត់សម្គាល់ថាបទពិសោធន៍ជាមួយ Wingmall គឺល្អណាស់។ ពេលមានការកុម្ម៉ង់ អ្នកដឹកជញ្ជូនមកយកអាហារលឿន និងរួសរាយរាក់ទាក់។ 

លោកស្រីនិយាយថា៖ “ជួនកាល ពេលពួកគាត់មកយកអាហារតែមិនទាន់ធ្វើរួច ពួកគាត់មិនខឹងខ្ញុំទេ។” 

លោកស្រីពន្យល់ថា Wingmall គិតថ្លៃសេវាត្រឹមតែ ១០០ រៀលប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយខែ ដើម្បីជំរុញការលក់ប្រចាំថ្ងៃ។ លោកស្រីនិយាយថា៖ “ខ្ញុំគិតថា ១០០ រៀលគឺពិសេសណាស់ ព្រោះវាអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំទទួលបានការកុម្ម៉ង់កាន់តែច្រើនតាមរយៈ Wingmall ធ្វើឱ្យខ្ញុំចំណេញបានច្រើនជាងមុន។” 

លោកស្រីក៏បានអះអាងដែរថា មិនដែលជួបការលំបាកក្នុងការប្រើប្រាស់កម្មវិធីទេ ដោយតែងតែទទួលបានការជូនដំណឹងភ្លាមៗនៅពេលមានការកុម្ម៉ង់។ លើសពីនេះ Wingmall ក៏មានភាសាខ្មែរ ធ្វើឱ្យងាយស្រួលសម្រាប់លោកស្រី និងបុគ្គលិកក្នុងការប្រើប្រាស់។ 

លោកស្រីបន្ថែមថា៖ “បុគ្គលិកខ្ញុំខ្លះមិនសូវចេះអក្សរទេ ប៉ុន្តែពួកគេអាចយល់ពីកម្មវិធីនេះបានយ៉ាងងាយស្រួល។” មួយវិញទៀត Wingmall ផ្ទេរប្រាក់ចំណូលឱ្យអ្នកស្រីជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដែលជួយសម្រួលបញ្ហាលំហូរសាច់ប្រាក់។ 

យោបល់សម្រាប់អ្នកចាប់យកមុខរបរ​ម្ហូបអាហារ 

នៅពេលសួរថា​ តើមានគន្លឹះអ្វីខ្លះសម្រាប់សហគ្រិនថ្មី? លោកស្រី សុខ លាង បានចែករំលែកថា «ការតស៊ូ» គឺសំខាន់បំផុត ជាពិសេសគឺរឿងពេលវេលា ព្រោះពេលវេលារបស់ម្ចាស់អាជីវកម្មគឺខុសប្លែកពីអ្នកធ្វើការឱ្យគេដាច់ស្រឡះ។ បន្ថែមពីនេះ លោកស្រីសង្កត់ធ្ងន់ថា ត្រូវចេះមើលការខុសត្រូវបុគ្គលិក និងត្រូវសួរខ្លួនឯងថា តើម្ហូបដែល ធ្វើហ្នឹង អាចលក់ដាច់ឬអត់? 

លោកស្រីបានលើកឡើងយ៉ាងសាមញ្ញថា៖ ៗបើខ្លួនឯងជាអ្នកធ្វើ ហើយហ៊ានទិញស្នាដៃខ្លួនឯងហូប ទើបភ្ញៀវគេហ៊ានទិញដែរ។ យើងត្រូវចេះដាក់ចិត្តយើង ជំនួសចិត្តគេ។” 

អាជីវកម្មនឹងជោគជ័យនៅពេលដែលយើងយល់ច្បាស់ពីតម្រូវការរបស់ភ្ញៀវ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ អ្នកស្រីក៏បានលើកទឹកចិត្តឱ្យអ្នកលក់ថ្មីៗ សាកល្បងប្រើប្រាស់កម្មវិធីដឹកជញ្ជូន ដូចជា Wingmall ផងដែរ។ 

លោកស្រី សុខ លាង និយាយថា៖ “ទោះបីជាហាងយើងតូច ហើយមិនអាចលក់បានច្រើននៅផ្ទះក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែអាចលក់បានតាម App ដូចខ្ញុំសហការជាមួយ Wingmall អ៊ីចឹង។ ខ្ញុំអាចបង្កើនប្រាក់ចំណេញបានច្រើនជាងមុន។”